Η άδεια του Τουρκικού Υπουργείου Παιδείας για την αναδιοργάνωση και λειτουργία της ΙΘΣΧ

Τό θέμα τῆς ἀναδιοργανώσεως τῆς Σχολῆς ἀνεκινήθη ἐκ νέου ἐπί τῆς Πατριαρχείας Ἀθηναγόρου τοῦ Α' (1949 - 1972).

Ὁ νέος Πατριάρχης ὡραματίζετο νά ἲδῃ τήν ἐκθρέψασαν αὐτόν Θεολογικήν Σχολήν, νά ἐπανακτᾷ ἐκ νέου τήν παλαιάν αὐτῆς αἴγλην, ὡς Θέολογικόν Φυτώριον τοῦ Οἰκουμενικοῦ Πατριαρχείου, ἐξελισσόμενο συνεχῶς καί ἀνταποκρινόμενο πρό τάς ἀπαιτήσεις τῶν καιρῶν καί τάς εὐθύνας καί ὑποχρεώσεις αὐτοῦ ὡς Μητρός Ἐκκλησίας καί πρός τάς ἀνάγκας τῆς Ὀρθοδοξίας καθόλου. Διό καί ἀπό τῆς ἐνθρονίσεως αὐτοῦ εἰς τόν Πατριαρχικόν Θρόνον ἰδιαίτερον ἐπέδειξεν ἐνδιαφέρον διά τήν Μητέρα καί Τροφόν Σχολήν καί τά κατ' αὐτήν, τό ὁποῖον καί παρέμεινεν ἀμείωτον καί ἐνεργόν καθ' ὃλον τό διάστημα τῆς μακρᾶς, ἐπί ἕνα τέταρτον αἰῶνος, Πατριαρχείαν του.

Ἡ ἐπιδειχθεῖσα πρός τό πρόσωπόν του εὔνοια καί συγκατάθεσις τῆς Τουρκικῆς κυβερνήσεως διά τήν ἐκλογήν του εἰς τό Πατριαρχικόν ἀξίωμα, μέ τήν ἄρσιν τῆς ἰσχυούσης, ἀπό τῆς ἀνακηρύξεως τῆς Τουρκικῆς Δημοκρατίας, τό 1923, νομοθεσίας τῆς περί ἀποκλεισμοῦ τῶν μή τούρκων ὑπηκόων ἱεραρχῶν τῆς ὑποψηφιότητος καί τῆς ἐκλογῆς των εἰς τόν Πατριαρχικόν Θρόνον, παρέσχεν εἰς αὐτόν, κατά τά πρῶτα ἔτη τῆς Πάτριαρχείας του, τήν δυνατότητα καί τήν εὐκαιρίαν, νά ἐξασκήσῃ μέ ἀρκετήν ἐλευθερίαν, χωρίς περιορισμούς καί πιέσεις, ὃπως εἶχε συμβῇ μέ τούς ἀοιδίμους προκατόχους του, τάς Πατριαρχικάς αὐτοῦ εὐθυνας καί ἁρμοδιότητας καί τά ποιμαντορικά του καθήκοντα, καί νά ἔχῃ ἄνετον τήν πρόσβασιν πρός τούς ἰθύνοντος τῆς χώρας καί τήν ἐπικοινωνίαν μετ' αὐτῶν διά τήν συζήτησιν καί ἐπίλυσιν τῶν ἀπασχολούντων το Οἰκουμενικόν Πατριαρχεῖον πολλῶν καί ποικίλων ζητημάτων, μεταξύ τῶν ὁποίων συγκατελέγετο καί τό τῆς ἀναδιοργανώσεως τῆς Θεολογικῆς Σχολῆς, τό ὁποῖον καί ἀνεκίνησεν, ὡς θέμα ἀμέσου προτεραιότητος μέ διαβήματα πρός τήν Τουρκικήν Κυβέρνησιν, ὥστε νά ἐπιτευχθῇ ἡ ὁριστική διευθέτησις αὐτοῦ μέ βάσιν τάς προγενεστέρας ἐνεργείας παρά τῷ Ὑπουργείω Παιδείας καί τά θετικά ἀποτελεσματα εἰς τά ὁποῖα κατέληξαν, τόν Αὒγουστον τοῦ ἔτους 1947. Ἀπόρροια τῶν νέων αὐτῶν διαβημάτων τῆς Ἐκκλησίας, μέ πρωτοβουλίαν τοῦ νέου Οἰκουμενικοῦ Πατριάρχου, ἦτο ἡ θετική καί ταχεία ἀνταπόκρισις τῆς Κυβερνήσεως καί ἡ ἀποστολή εἰς τήν Σχολήν σχετικοῦ τοῦ Ὑπουργείου τῆς Παιδείας ἐγγράφου διά τοῦ ὁποίου ἀνεκοινοῦτο ὃτι ἐγκρίνεται: α) ἡ ἀνύψωσις τοῦ πρώτου τετραταξίου τμήματος τῆς Σχολῆς εἰς Λύκειον ἰσοδύναμον πρός τά λοιπά ὁμογενῆ ἐν τῇ Πόλει Λύκεια καί β) ἡ προσθήκη μιᾶς τάξεως εἰς τό Θεολογικόν τῆς Σχολῆς τμῆμα.

Τό γεγονός τοῦτο ἀπαιτοῦσε τήν ἄμεσον ἐνεργοποίησιν τῆς Ἐκκλησίας διά τήν σύνταξιν τοῦ νέου Κανονισμοῦ λειτουργίας τῆς ἀναδιοργανωθησομένης Σχολῆς, τήν ὁποίαν καί ἀνέθεσεν εἰς τόν ἐκ τῶν Καθηγητῶν τῆς Σχολῆς Ἐμμανουήλ Φωτιάδην, Σχολαρχεύοντα αὐτῆς, κατά τό ἀκαδημαϊκόν ἔτος 1950 - 1951, λόγω τῆς ἀποχωρήσεως ἐκ τῆς Σχολαρχίας τοῦ Μητροπολίτου Νεοκαισαρείας Χρυσοστόμου. Ὁ Κανονισμός οὗτος ἀφοῦ ἐνεκρίθη ὑπό τῆς Ἐφορείας τῆς Σχολῆς καί τῆς Ἱερᾶς Συνόδου, ἄκολουθως ὑπεβλήθη πρός μελέτην καί ἔγκρισιν εἰς τό Ὑπουργεῖον τῆς Παιδείας.

Ἐν τῇ ἐπιθυμία δέ αὐτῆς ἡ Ἐκκλησία, ὃπως ἐπισπευσθοῦν αἱ ἀπαραίτητοι ὑπό τῶν ἁρμοδίων ὀργάνων τοῦ Ὑπουργείου Παιδείας διεργασίαι ἐπί τοῦ κανονισμοῦ, καί τύχῃ τῆς ἐγκρίσεως αὐτοῦ τό ταχύτερον, ὥστε νά εἶναι ἕτοιμος πρός ἐφαρμογήν ἀπό τοῦ νέου ἀκαδημαϊκοῦ ἔτους 1951 - 1952, ἀπεφάσισεν πρός τόν σκοπόν αὐτόν καί ἀπέστειλεν τήν 2αν Σεπτεμβρίου 1951 εἰς τήν 'Ἄγκυραν τόν Μητροπολίτην Ἰκονίου Ἰάκωβον (1950-1965), Τοποτηρητήν τῆς Μεγάλης Πρωτοσυγκελλίας (1950-1951), τόν ὅποιον ἤ Ἁγία καί Ἱερά Σύνοδος προτάσει τοῦ Οἰκουμενικοῦ Πατριάρχου Ἀθηναγόρου ἀνέδειξεν παμψηφεί Σχολάρχην τῆς Σχολῆς διά τήν νέαν περίοδον τῆς λειτουργίας της.

Αἱ εἰς Ἄγκυραν ἐπαφαί καί ἐπικοινωνίαι τοῦ Μητροπολίτου Ἰκονίου Ἰακώβου μετά τοῦ Ὑπουργοῦ ἐπί τῆς Παιδείας καί τῶν λοιπῶν ὑπευθύνων ἀξιωματούχων τοῦ Ἀνωτάτου Ἐκπαιδευτικοῦ Συμβουλίου τοῦ ὡς ἄνω Ὑπουργείου, καί τά εὐεργετικά ἀποτελέσματα εἰς τά ὁποῖα κατέληξαν αἱ διεξαχθεῖσαι μετ' αὐτῶν συζητήσεις ἐπί τοῦ θέματος τῆς ἀναδιοργανώσεως τῆς Σχολῆς καί τῆς ρυθμίσεως τῶν ἄρθρων τοῦ νέου Κανονισμοῦ λειτουργίας αὐτῆς, καταγράφονται εἰς τήν ἔκθεσιν αὐτοῦ πρός τόν Οἰκουμενικόν Πατριάρχην Ἀθηναγόραν, τήν ὁποίαν ὑπέβαλεν μετά τήν λῆξιν τῆς ἀνατεθείσης εἰς αὐτόν ἐντολῆς τῆς Ἐκκλησίας καί τήν ἐπιστροφήν τοῦ ἐξ Ἀγκύρας.

Λόγω τῆς σπουδαιότητος τοῦ περιεχομένου τῆς ἐκθέσεως αὐτῆς, ἡ ὁποία περιλαμβάνει λεπτομερῆ περιγραφήν τοῦ τελευταίου καί καθοριστικοῦ σταδίου τῶν συζητήσεων τοῦ ἐπισήμου ἐκπροσώπου τῆς Ἐκκλησίας, Μητροπολίτου Ἰκονίου Ἰακώβου, μετά τοῦ Ὑπουργοῦ καί τοῦ Ὑφυπουργοῦ ἐπί τῆς Παιδείας καί τῶν ἐν τῷ ὡς ἄνω Ὑπουργείω ἁρμοδίων ἐπί τοῦ θέματος τῆς ἀναβαθμισέως τῆς Σχολῆς καί τῆς ἐπισήμου ἀναγνωρίσεως τοῦ ἀκαδημαϊκοῦ αὐτῆς καθεστῶτος, καί ἐπί πλέον ἀποκαλύπτει τάς καλάς σχέσεις μεταξύ του Οἰκουμενικοῦ Πατριαρχείου καί τῆς Τουρκικῆς Πολιτείας καί τάς ἀγαθάς ἐκείνης διαθέσεις ἔναντι τοῦ Θεσμοῦ καί τῶν ἀπασχολούντων αὐτόν ζητημάτων τήν ἐποχήν ἐκείνην, ἐκρίθη ἀπαραίτητος ἡ αὐτούσιος ἐνταῦθα παράθεσις τοῦ κειμένου τῆς ἐκθέσεως αὐτῆς, ἡ ὁποία εὑρίσκεται, εἰς ἀντίγραφον, εἰς τό Ἄρχεῖον τοῦ ἀοιδίμου σεπτοῦ Ἱεράρχου:

«Παναγιώτατε Δέσποτα,
Συνῳδά τῇ ἀνατεθείσῃ μοί συνοδικῶς ἐντολῇ μεταβάς εἰς Ἄγκυραν καί ἐπικοινωνήσας μετά τῶν ἁρμοδιων ἐν τῷ ὑπουργείω Ἐθνικῆς Παιδείας ὑπηρεσιῶν πρός ἐπίσπευσιν τῆς ἐγκρίσεως τοῦ πρό καιροῦ ὑποβληθέντος νέου τῆς Τροφοῦ Ί. Θεολογικῆς Σχολῆς Κανονισμοῦ καί διευθέτησιν καί ἄλλων τινῶν σχετικῶν πρός τήν λειτουργίαν τῆς Σχολῆς ζητημάτων, ὑποβάλλω εὐλαβῶς κατωτέρω τά τῶν ἐν Ἀγκύρᾳ ἐπικοινωνιῶν μου, ὡς πρός τά ἐπιτευχθεντα σχετικά ἀποτελέσματα.

Κατά τήν ἐν Ἀγκύρᾳ πενθήμερον παραμονήν μου ἐπεκοινώνησα πρῶτον μετά τοῦ Ἐξοχωτάτου Ὑπουργοῦ τῆς Παιδείας Τεβφήκ Ἴλερή. Ἐπεδωκα αὐτῷ τό Σεπτόν τῆς Ὑμετέρας Θειοτάτης Παναγιότητος Γράμμα καί ἀνέπτυξα αὐτῷ καί προφορικῶς τά ἀπασχολοῦντα τήν Σχολήν ἡμῶν ζητήματα, ἤτοι:

α. Τό ζήτημα τῆς ἐγκρίσεως τοῦ νέου τῆς Σχολῆς Κανονισμοῦ, τονίσας τήν ἐπιτακτικήν ἀνάγκην τῆς ὅσον ἔνεστι ταχυτέρας ἐγκρίσεως αὐτοῦ, ἳνα ἐπί τῇ βάσει τούτου καταστῇ δυνατή ἡ ἀπό τοῦ νέου ἀκαδημαϊκοῦ ἔτους ἔναρξις τῆς λειτουργίας τῆς Σχολῆς.

β. Τό ζήτημα τῆς ὁριστικῆς (ἀσάλετεν) ἐγκρίσεως τοῦ διορισμοῦ μου ὡς Σχολάρχου τῆς Σχολῆς, δεδομένου ὃτι πρό τετραμήνου ἤδη ἐνεκρίθη ὑπό τῆς ἐνταῦθα Διευθύνσεως τῆς Παιδείας ἡ ἀνάληψις ὑπ' ἐμοῦ τῶν καθηκόντων τῆς Σχολαρχίας, καθυστερεῖ δέ εἰσέτι, ἡ ὁριστική ἀπό μέρους τοῦ Ὑπουργείου ἔγκρισις.

γ. Τό ζήτημα τῆς καθιερώσεως ἰδιαιτέρας σειρᾶς Τουρκικῶν μαθημάτων διά τούς ἐκ τοῦ ἐξωτερικοῦ καί ξένης ὑπηκοότητος μαθητάς, ἀναλύσας διά μακρῶν τούς ἐπιβάλλοντας τήν καθιέρωσιν αὐτῶν λόγους.

Ὁ κ. Ὑπουργός, ἐν ἀρχῇ έξέφρασε τήν πολλήν αὐτοῦ συγκίνησιν ἐκ τῆς ἀναγνώσεως τοῦ Σεπτοῦ Πατριαρχικοῦ Γράμματος καί παρεκάλεσέ με ὃπως διαβιβάσω τῇ Ὑμετέρᾳ Θειοτάτῃ Παναγιότητι τάς εὐχαριστίας αὐτοῦ διά τά ἐκδηλούμενα αἰσθήματα καί τάς εὐχας εἷτα δέ μοί ἐτόνισεν, ὃτι ἐφ' ὁσον ἅπαντα τά ὡς ἄνω ζητήματα ἀποτελοῦσι ἐπιθυμίαν τῆς Ὑμετέρας Θειοτάτης Παναγιότητος θέλει δώσει ἀμέσως τάς δέουσας πρός ταχυτέραν αὐτῶν διευθέτησιν διαταγάς, διότι εἶναι καί ἐπιθυμία τῆς Κυβερνήσεως καί αὐτοῦ προσωπικῶς, ὃπως ἔλθῃ ἀρωγός εἰς τόν ἔργον τοῦ Πατριάρχου καί ἐνισχύσῃ αὐτόν εἰς τό ἀκολουθούμενον ὑπ' αὐτοῦ τοσοῦτον διά τήν Χώραν ἐπωφελές πρόγραμμα. Ἐπιληφθείς δέ ἀμέσως τῆς ἐξετάσεως τῶν ζητημάτων ἡμῶν ἐκάλεσε παρ' αὐτῷ τόν ἐπί τῶν Μειονοτικῶν Σχολῶν Διευθυντήν κ. Φαῒκ Μπινάλ παρά τοῦ ὁποίου ἐζήτησε σχετικάς πληροφορίας.

Ἐν συνεχεία, ὁ κ. Ὑπουργός ἐκάλεσε τόν Πρόεδρον τοῦ Ἀνωτάτου Ἐκπαιδευτικοῦ Συμβουλίου πρός τόν ὁποῖον ἐποιήσατο σύστασιν, ὃπως τό Συμβούλιον ἐπιληφθῇ τό ταχύτερον τῆς μελέτης τοῦ ὑποβληθέντος Κανονισμοῦ, ἵνα καταστῇ δυνατή ἡ ἐφαρμογή αὐτοῦ ἀπό τοῦ νέου Σχολικοῦ ἔτους ἐν τῇ Σχολῇ.

Ὁ κ. Ὑπουργός μοί ἀνεκοίνωσεν ὅτι τό ζήτημα τοῦ διορισμοῦ μου δέον θά θεωρῆται ὡς τετελεσμένον καί ὅτι ἅμα τῇ ἐγκρίσει τοῦ Κανονισμοῦ, ἐντός ὀλίγων ἡμερῶν θέλει διενεργηθῇ καί ἡ ὁριστική (ἀσάλετεν) ἐπικύρωσις τοῦ διορισμοῦ μου ἐν τῇ Σχολῇ.

Κατόπιν τούτου ὁ κ. Ὑπουργός συνέστησέ μοι ὃπως, ἀφοῦ ἐπικοινωνήσω μετά τῶν οἰκείων ὑπηρεσιῶν ἐπανίδω αὐτόν καί κατατοπίσω αὐτόν ἐπί τῆς ὅλης πορείας τῶν ζητημάτων ἡμῶν, ἔφ’ ᾦ καί εὐχαριστήσας αὐτόν διά τό ζωηρόν αὐτοῦ ὑπέρ τῆς Σχολῆς ἐνδιαφέρον, ἀπεχώρησα.

Τήν ἑπόμενην, ἐκλήθην ὑπό τοῦ ἀντιπροέδρου τοῦ Ἀνωτάτου Ἐκπαιδευτικοῦ Συμβουλίου κ. Χαλίλ Ζιά, ὅστις ἐπεθύμει νά λάβῃ ὡρισμένας ἐπί τοῦ νέου τῆς Σχολῆς Κανονισμοῦ πληροφορίας. Ἐπεσκέφθην αὐτόν ἐν τῷ Γραφείῳ αὐτοῦ καί ἐπί δύο καί ἡμισείαν ὥρας παρέσχον αὐτῲ τάς ζητηθείσας πληροφορίας, αἱτινες ἐστρέφοντο κυρίως ἐπί τοῦ σκοποῦ τῆς Σχολῆς, ἐπί τῶν αἰτίων ἃτινα ἢγαγον ἡμᾶς ὃπως ζητήσωμεν τήν ἀνύψωσιν τοῦ πρώτου τμήματος εἰς Λύκειον, τοῦ τρόπου καθ’ ὃν δεχόμεθα τούς ἐκ τοῦ ἐξωτερικοῦ μαθητἀς, τόν διακανονισμόν τῶν στρατιωτικῶν ὑποχρεώσεων τῶν εἰς τό θεολογικόν τμῆμα εἰσαγομένων μαθητῶν, καί ἂλλα συναφῆ πρός τήν λειτουργίαν τῆς Σχολῆς. Αἱ παρασχεθεῖσαι πληροφορίαι ἰκανοποίησαν πλήρως τόν κ. ἀντιπρόεδρον.

Μετά τό πέρας τῆς μετά τοῦ κ. ἀντιπροέδρου τοῦ Συμβουλίου συνομιλίας, μοί ἐδήλωσεν οὗτος ὃτι τά διαμειφθέντα ἀφεώρων γενικῶς τόν Κανονισμόν καί τόν νέον χαρακτῆρα, ὃν θέλει προσλάβει ἡ Σχολή καί ὃτι ἡ ἐπί μέρους μελέτη ἑνός ἑκάστου ἄρθρου θέλει γίνει μετά τοῦ Ἄρχιγραμματέως τοῦ Ἐκπαιδευτικοῦ Συμβουλίου ᾦτινι ἀνετέθη ἡ ἀνασύνταξις καί προσαρμογή τοῦ Κανονισμοῦ κατά τήν ἐσωτερικήν διατύπωσιν καί τήν μορφήν πρός τά ὑπό τοῦ Ὑπουργείου ἐγκεκριμένα ἐπίσημα σχετικά διαγράμματα.

Ἡ μετά τοῦ ὡς ἂνω Ἀρχιγραμματέως συνεργασία, παρόντος καί τοῦ ἐπί τῶν Μειονοτικῶν Σχολῶν Διευθυντοῦ, διήρκεσεν ἐπί τρεῖς ἡμέρας, ἀπό τῆς 9ης πρωινῆς μέχρι τῆς 1ης μεταμεσημβρινῆς. Κατά ταύτην, ὃτε Κανονισμός καί τό ἀναλυτικόν πρόγραμμα τῶν μαθημάτων ἐμελετήθησαν κατ' ἄρθρον καί παρεσχέθησαν ἐπί ἑκάστου ἄρθρου ἀναλυμένως πληροφορίαι. Καθ' ἅ διημείφθησαν κατά τήν συνεργασίαν ταύτην αἱ περισσότεραι τῶν ἐπενεχθησομένων εἰς τόν Κανονισμόν τροποποιήσεις θά ἀφορῶσι κυρίως οὐχί τήν οὐσίαν, ἀλλά τήν ἐσωτερικήν μορφήν, ἤτοι τήν οἰκονομίαν τοῦ ὃλου Κανονισμοῦ, τήν διαίρεσιν καί τήν κατάταξιν τῶν ἄρθρων.

Ὁτε Ἀρχιγραμματεύς καί ὁ ἐπί τῶν Μειονοτικῶν Σχολῶν Διευθυντής ἀνέφερον ὃτι τά ἄρθρα τοῦ Κανονισμοῦ θά ἀναφερθῶσι μόνον εἰς τό θεολογικόν τμῆμα καί ὃτι εἰς τά ἐπίσημα ἔγγραφα οὐδέν δύναται νά ὑπάρχῃ σημεῖον ἐμφαῖνον ὃτι τό Λύκειον ἀποτελεῖ προπαρασκευαστικόν τοῦ θεολογικοῦ τμήματος, διότι ἐν τοιαύτῃ περιπτώσει θά ἔδει τό θεολογικόν τμῆμα νά θεωρηθῆ ὡς Πανεπιστημιακή Σχολή, ἥν μόνον τό Κράτος δικαιοῦται νά ἱδρύσῃ.

Κατά τήν συνεργασίαν ταύτην ἐπετεύχθη ὃπως προστεθῇ εἰδικόν εἰς τόν Κανονισμόν ἄρθρον, ὁρίζον ὃτι τόν ἱδρυτήν τῆς Σχολῆς διορίζει καί παύει ἡ Ἁγία καί Ἱερά Σύνοδος τοῦ Οἰκουμενικοῦ Πατριαρχείου.

Μετά τοῦ Ἀρχιγραμματέως καί τοῦ ἐπί τοῦ Μειονοτικῶν Σχολῶν Διευθυντοῦ συνεζητήθη ὡσαύτως καί τό ζήτημα τῆς καθιερώσεως ἰδιαιτέρας σειρᾶς μαθημάτων Τουρκικῶν διά τούς ἐκ τοῦ ἐξωτερικοῦ μαθητάς. Μετά συζήτησιν ἐδέχθησαν ὃτι τοιαύτη σειρά δύναται νά καθιερωθῇ μόνον διά τό θεολογικόν τμῆμα, ούχί δέ καί διά τό Λυκειακόν, οὗτινος οί απόφοιτοι, ἀνεξαρτήτως ὑπηκοότητος, θά λαμβάνωσι δίπλωμα Τουρκικοῦ Λυκείου.

Έπί τῇ βάσει τῶν ὡς ἂνω ἀνταλλαγέντων καί τῶν δοθεισῶν σχετικῶν ἐπεξηγήσεων, ὁ Άρχιγραμματεύς, καθ' ἣν ἔλαβεν ἐντολήν, θά προσήρμοζε τόν Κανονισμόν πρός τά ἐπίσημα τοῦ Υπουργείου διαγράμματα, ἵνα ὑποβάλῃ αὐτόν εἰς τό Άνώτατον Έκπαιδευτικόν Συμβούλιον διά τήν τελικήν καί ὁριστικήν αὐτοῦ ἔγκρισιν, μή ἀποκλειομένου ὅπως καί τό Άνώτατον Συμβούλιον ἐπιφέρει καί ἑτέρας τροποποιήσεις.

ἅπαντα τά ὡς ἄνω ἀπουσιάζοντος τοῦ κ. Ὑπουργοῦ, ἀνεφέραμεν, παρόντος καί τοῦ Προέδρου τοῦ Ἐκπαιδευτικοῦ Συμβουλίου, εἰς τόν κ. Ὑφυπουργόν, ὅστις ἀνέλαβεν, ὅπως κατατόπισῃ σχετικῶς τόν κ. Ύπουργόν μετά τήν ἐπιστροφήν του, καί ὑπεσχέθη, ὅτι καί αὐτός θέλει μεριμνήσῃ διά τήν ὅσον ἔνεστι ταχυτέραν ἔγκρισιν τοῦ Κανονισμοῦ, ὅν διαβιβασθησόμενον ἐγκεκριμένον πλέον διά τῆς ἐνταῦθα Νομαρχίας, δυνάμεθα, ἐάν βεβαίως οὐδεμίαν ἔχωμεν ἔνστασιν, νά θέσωμεν εἰς ἐφαρμογήν ἀπό τοῦ ἐρχομένου Σχολικοῦ ἒτους.

Ληξάσης οὕτω, τῆς ἐν Ἀγκυρᾳ ἀποστολῆς μου, ἀποχαιρετήσας πάντας καί εὐχαριστήσας αὐτούς, ἐπέστρεψα ἐνταῦθα τῇ παρελθούσῃ Παρασκευῇ, 7ῃ τρ. μηνός.

Τά ὡς ἄνω ὑποβάλλων, διατελῶ μετά βαθυτάτου σεβασμοῦ.
Έν τοῖς Πατριαρχείοις, τῇ 12ῃ Σεπτεμβρίου 1951
Ό Ἰκονίου Ιάκωβος
Τοποτηρητής τῆς Μεγάλης Πρωτοσυγκελλίας6.

Μετά πάροδον ἑνός εἰκοσαημέρου ἀπό τάς ἐπισήμους ἐπαφάς καί συζητήσεις τοῦ Μητροπολίτου Ἰκονίου Ἰακώβου εἰς τήν Ἄγκυραν, ὁ Κανονισμός τῆς Σχολῆς, προσηρμοσμένος ὡς πρός τήν ἐσωτερικήν διατύπωσιν καί μορφήν πρός τά ὑπό τοῦ ὑπουργείου ἐπί τῆς Παιδείας ἐγκεκριμένα ἐπίσημα διαγράμματα, καί περιλαμβάνων κατ' οὐσίαν εἰς τό σύνολον των ἅπαντα τά αἰτήματα τῆς Ἐκκλησίας διά τήν ἀναβάθμισιν τοῦ συστήματος λειτουργίας τῆς Σχολῆς, ἐνεκρίθη ὑπό τοῦ Ἀνωτάτου Ἐκπαιδευτικοῦ Συμβουλίου τοῦ ἐπί τῆς Ἐθνικῆς Παιδείας Ὑπουργείου τήν 25ην Σεπτεμβρίου 1951, καί διεβιβάσθη πρός τήν Διεύθυνσιν τῆς Σχολῆς πρός ἐφαρμογήν ἀπό τοῦ νέου ἀκαδημαϊκοῦ ἔτους, 1951 - 19527.

Τήν 5ην Ὀκτωβρίου 1951, ὁ Κανονισμός, μελετηθείς καί συζητηθείς εἰς τήν συνεδρίαν τῆς Ἱερᾶς Συνόδου, ἐνεκρίθη καί ἐπεκυρώθη ὑπό τοῦ Οἰκουμενικοῦ Πατριάρχου Ἀθηναγόρου8.

Ἀρχεῖον τοῦ ἀοιδίμου Μητροιπολίτου Ἰκονίου, Σχολάρχου τῆς κατά Χάλκην Ἱερᾶς Θεολογι- κῆς Σχολῆς (1951-1955).
Κανονισμός Ἱερᾶς Θεολογικῆς Σχολῆς Χάλκης 1953, σελ.3.
ἔνθ. ἀνωτ., σελ.2.