Επίσκεψη του Οικουμενικού Πατριάρχου στην Εστία

Πρόποσις της Α. Θ. Παναγιότης του Οικουμενικού Πατριάρχου κ.κ. Βαρθολομαίου

Ἱερώτατοι ἀδελφοί,
Ἀγαπητοὶ ὁμογάλακτοι ἀδελφοί, οἵ τε ἐκ τοῦ ἱεροῦ καταλόγου καὶ οἱ λοιποί, Τέκνα ἐν Κυρίῳ ἀγαπητά,

«Χαίρετε ἐν Κυρίῳ πάντοτε, πάλιν ἐρῶ χαίρετε»!

Ἡ ἑορτὴ τοῦ Ἁγίου Φωτίου, Πατριάρχου Κωνσταντινουπόλεως, τοῦ Μεγάλου καὶ Ἰσαποστόλου, ἱδρυτοῦ τῆς Ἱερᾶς Μονῆς τῆς Ἁγίας Τριάδος Χάλκης καὶ προστάτου τῶν ἀποφοίτων τῆς ἱερᾶς καὶ περισέμνου Θεολογικῆς ἡμῶν Σχολῆς, μᾶς συνήγαγε ἐνωρίτερον εἰς τὴν ἁγίαν τράπεζαν τῆς Θείας Εὐχαριστίας, εἰς τὸν ἱερὸν ναὸν τοῦ Ἁγίου Σπυρίδωνος, καὶ ἤδη εἰς τὴν ἀδελφικὴν ταύτην τράπεζαν τῆς ἀγάπης. Περιφέροντες τὸ βλέμμα καὶ βλέποντες τὰ προσφιλῆ πρόσωπά σας, ἐν συγκινήσει πολλῇ λέγομεν μετὰ τοῦ Προφητάνακτος: «Ἰδοὺ δὴ τί καλὸν ἤ τί τερπνόν, ἀλλ’ ἤ τὸ κατοικεῖν ἀδελφοὺς ἐπὶ τὸ αὐτό»! (Ψαλμ., 132, 1).

Εἶναι φυσικὸν οἱ συμμαθηταὶ καὶ συμφοιτηταὶ νὰ συνδέωνται μεταξύ των μὲ φιλίαν, ἡ ὁποία κάποτε διαρκεῖ διὰ βίου. Εἰς ἡμᾶς ὅμως, τοὺς Χαλκίτας, ἐσφυρηλατήθησαν κατὰ τὴν ἐν τῇ ποτνίᾳ τροφῷ Σχολῇ φοίτησιν ἡμῶν ἀκατάλυτοι ἅγιοι ἀδελφικοὶ δεσμοὶ ἐν Κυρίῳ ἀγάπης, οἱ ὁποῖοι ἔχουν τὰς ρίζας των ὄχι μόνον εἰς τὸ ὁμόσκηνον καὶ ὁμοδίαιτον καὶ εἰς τὴν κοινὴν διδασκαλίαν καὶ μελέτην, ἀλλά, κυρίως, εἰς τὴν κοινὴν λατρευτικὴν ζωὴν καὶ ἐμπειρίαν, εἰς τὰ ἅγια βιώματα τὰ ὁποῖα ηὐτυχήσαμεν νὰ ζήσωμεν, μαζὶ μὲ τοὺς μακαριστοὺς Σχολάρχας καὶ Καθηγητάς μας, εἰς τὸ Καθολικὸν τῆς Μονῆς, τὸ καὶ Παρεκκλήσιον ἐν ταὐτῷ τῆς Σχολῆς μας! Ἐκεῖ, ὑπὸ τὴν σκέπην τοῦ Τρισαγίου Θεοῦ καὶ ὑπὸ τὴν στοργὴν τῆς Παναγίας τῆς Καμαριωτίσσης, ἐθέσαμεν ἀπὸ κοινοῦ ἰσχυρὰ τὰ θεμέλια τοῦ βίου τῆς εὐσεβείας, ἡνώθημεν ἐν τῇ προσευχῇ, ἐκοινωνήσαμεν τοῦ Ποτηρίου τῆς Ζωῆς, ἐμυσταγωγήθημεν βαθμηδὸν εἰς τὰ ἀπόρρητα τῆς Θεολογίας, ἀλλὰ καὶ εἰς τὴν εὐγένειαν καὶ ἀρχοντιὰν τοῦ Γένους ἡμῶν! Καὶ μέσα ἀπὸ ὅλα αὐτὰ ἠδυνήθημεν νὰ διακρίνωμεν ἐν τῷ προσώπῳ τοῦ συμφοιτητοῦ μας τὸ πρόσωπον τοῦ ἀδελφοῦ μας, καὶ πλέον ὡς ἀδελφοὶ λογιζόμεθα, καὶ ὄχι μόνον συμμαθηταὶ καὶ συμφοιτηταί, διὰ τοῦτο καὶ ἀλληλοαποκαλούμεθα «ὁμογάλακτοι». Ἠλεήθημεν παρὰ Κυρίου νὰ θηλάσωμεν τὸ ἅγιον γάλα τῆς Πίστεως καὶ τῆς Θεολογίας κατ’ εὐθεῖαν ἀπὸ τοὺς μαστοὺς τῆς καλλιγόνου Μητρὸς Ἐκκλησίας, τοῦ Οἰκουμενικοῦ μας Πατριαρχείου, νὰ ἀνδρωθῶμεν πλησίον μεγάλων στοιχείων, πρωτοτόκων ἀδελφῶν καὶ πατέρων μας, νὰ ἴδωμεν παραδείγματα τιμίας ἀρχιερωσύνης καὶ ἱερωσύνης καὶ διδασκαλίας, νὰ ἐμπνευσθῶμεν ἐξ αὐτῶν, νὰ λάβωμεν τὰς ἀποφάσεις μας, κατὰ τὸ μέτρον τοῦ δοθέντος ἑκάστῳ ταλάντου, καὶ μετὰ ταῦτα, μὲ φωτεινὰ ὄνειρα καὶ χρυσιζούσας ἐλπίδας νὰ θέσωμεν τὸν τράχηλον ὑπὸ τὸν ζυγὸν τοῦ θείου θελήματος καὶ νὰ ἐργασθῶμεν ἐν τῷ Εὐαγγελίῳ, ὁ μὲν ᾦδε καὶ οὕτως, ὁ δὲ ἐκεῖσε καὶ ἄλλως, κατὰ τὴν κλῆσιν καὶ κλίσιν του! Χαλκῖται ἀδελφοὶ λαμπρύνουν τὴν διακονίαν των ὄχι μόνον εἰς τὰ ὅρια τοῦ Οἰκουμενικοῦ Πατριαρχείου καὶ τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος, ἀλλὰ καὶ εἰς ἄλλα Πρεσβυγενῆ Πατριαρχεῖα καὶ Αὐτοκεφάλους Ἐκκλησίας, τόσον ἔσω τῶν ἱερῶν θριγκίων ὡς ἱερωμένοι, ὅσον καὶ ἐκτός, εἰς καθηγητικὰς καθέδρας ἀκαδημαϊκὰς καὶ μέσας, εἰς ἱερὰς τέχνας κ.ο.κ. Δόξα τῷ Θεῷ, τῷ χαρίζοντι ποικιλίαν χαρισμάτων εἰς τὰ τέκνα Του!

Οὐδεὶς ἀγνοεῖ, ἀδελφοὶ καὶ τέκνα ἐν Κυρίῳ, τὴν ἀπὸ τοῦ 1971 καὶ ἐντεῦθεν ἐπελθοῦσαν ἀπερίγραπτον συμφοράν. Οὐδεὶς ἀγνοεῖ τὸν σταυρὸν τῆς Τροφοῦ Σχολῆς, τὴν ἀθέλητον ἀτεκνίαν της καὶ ἐρήμωσιν καὶ σιωπήν της. Ὁ τελευταῖος Σχολάρχης, ἀοίδιμος Μητροπολίτης Σταυρουπόλεως Μάξιμος, ἔφυγεν ἐκ τοῦ βίου τούτου διὰ τὴν ζωὴν μὲ τὴν ἐλπίδα ὅτι σήμερον, αὔριον, μεθαύριον, ἡ Σχολὴ θὰ ἀνοίξη καὶ πάλιν τὰς πύλας της καὶ τὰς ἀγκάλας της καὶ θὰ ὑποδεχθῇ ἐν εὐφροσύνῃ μητρικῇ τοὺς φερέλπιδας νεοσσοὺς τῆς Ἐκκλησίας. Πατριαρχικῇ καὶ κοινῇ πάντων τῶν συνυπευθύνων παραγόντων ἀποφάσει καὶ συνδρομῇ, ἡ Σχολὴ οὐδέποτε ἐνεδύθη τὰ μαῦρα πέπλα τῆς χηρείας, οὐδέποτε παρεδέχθη ὅτι ὅλα ἐτελείωσαν, οὐδέποτε ἐγκατελείφθη εἰς τὴν φθοροποιὸν ροὴν τοῦ χρόνου ἀπεριποίητος. Πᾶν τοὐναντίον! Τακτικῶς ἀνακαινιζομένη, συντηρουμένη καὶ ὡραϊζομένη, ἀναμένει τὴν μεγάλην ὥραν, ὑπὲρ τῆς ὁποίας διάπυροι ἀπευθύνονται αἱ προσευχαὶ τοῦ Πατριάρχου, πάντων τῶν ὁμογαλάκτων ἀδελφῶν, καὶ πάντων τῶν εἰλικρινῶς ἀγαπώντων τὸν ἅγιον Ἀποστολικὸν καὶ Οἰκουμενικὸν ἡμῶν Θρόνον. Ἄν καὶ ὁ Θρόνος διαθέτει καὶ ἄλλας Θεολογικὰς Σχολὰς ἐν Ἀμερικῇ, Αὐστραλίᾳ καὶ Καναδᾷ, ἡ Χάλκη εἶναι μία καὶ ἀναντικατάστατος! Ἐκείνη εἶναι ἡ ρίζα, αἱ λοιπαὶ αὶ ἀναδενδράδες! Ἐκείνη εἶναι ἡ ἄμπελος, αἱ λοιπαὶ τὰ κλήματα! Ἐκείνη εἶναι ἡ Μήτηρ, αἱ λοιπαὶ αἱ θυγατέρες! Προσωπικῶς, ἀφ’ ἧς στιγμῆς ἀνελάβομεν τοὺς οἴακας τῆς θεοτεύκτου Νηός, ἀπεδύθημεν εἰς σύντονον ἀγῶνα διὰ τὴν ἐπίτευξιν τῆς πολυποθήτου ἀδείας διὰ τὴν ἐπαναλειτουργίαν τῆς Τροφοῦ Σχολῆς. Ἔχομεν τὴν συνείδησιν μαρτυροῦσαν ὅτι τὸ πᾶν ἐπράξαμεν καὶ οὐδὲν παρελείψαμεν πρὸς τοῦτο, οὐδέποτε ἀπελπισθέντες ἤ ἀποκαμόντες. Συνεχίζομεν μάλιστα, μὲ διαρκῶς αὐξανόμενον τὸν πόθον καὶ ἐντεινομένας τὰς προσπαθείας. Αἱ τελευταῖαι ἐξελίξεις δικαιολογοῦν χρηστὰς ἐλπίδας. Ἐπὶ τέλους, δὲν ζητοῦμεν τίποτε τὸ παράνομον, τίποτε τὸ παράλογον, τίποτε τὸ ἐπιζήμιον! Ἡ ἐπαναλειτουργία τῆς Θεολογικῆς μας Σχολῆς μόνον ἀγαθὰ ἔχει νὰ εἰσφέρῃ καὶ εἰς τὴν Ἐκκλησίαν καὶ τὴν ἀκαδημαϊκὴν Θεολογίαν, ἀλλὰ καὶ εἰς αὐτὴν τὴν Τουρκίαν, ἡ ὁποία οὕτω θὰ παρουσιασθῇ ὡς πράγματι σεβομένη τὰ βασικὰ δικαιώματα τῶν ἐν τοῖς ὁρίοις της μειονοτήτων. Εὔχεσθε, αἱ ἀναπτερωθεῖσαι ἐπ’ ἐσχάτων ἐλπίδες ἡμῶν, νὰ δικαιωθοῦν λίαν συντόμως καὶ νὰ σπεύσωμεν ὅλοι, ἀπὸ κάθε γωνίαν τοῦ κόσμου, ἀγαλλομένῳ ποδί, εἰς τὸν λόφον τῆς Ἐλπίδος καὶ νὰ ἀποδώσωμεν τῇ Παναγίᾳ Τριάδι τὰ εὐχαριστήρια καὶ τὴν δοξολογίαν. Τότε καὶ οἱ δυνάμενοι ἄς ἑτοιμάζωνται νὰ ἀκούσουν τὸ ἱερὸν προσκλητήριον τοῦ Πατριάρχου διὰ νὰ ἔλθουν καὶ στελεχώσουν τὴν Σχολήν, ἕκαστος κατὰ τὸ ἴδιον τάλαντον!

Ἀδελφοὶ καὶ τέκνα ἐν Κυρίῳ!

Δόξα τῷ Θεῷ διὰ τὴν ὡραίαν καὶ πλήρη ἱερῶν συγκινήσεων καὶ χαρᾶς σημερινὴν ἡμέραν! Δόξα τῷ Θεῷ ποὺ μᾶς ἠξίωσε νὰ ἴδωμεν ἀλλήλους, νὰ συμπνευματισθῶμεν, νὰ εὐλογήσωμεν τὴν βασιλόπιτταν τῆς Ἑστίας Θεολόγων Χάλκης, καὶ ἐν συνεχείᾳ νὰ συμφάγωμεν. Εὐχαριστοῦμεν θερμῶς τοὺς κοπιάσαντας διὰ τὴν διοργάνωσιν ὅλων τῶν σημερινῶν ἐκδηλώσεων καὶ τούτου τοῦ Γεύματος. Ἀναχωροῦντες μετ’ ὀλίγον διὰ τὴν Κωνσταντινούπολιν, καταστέφομεν πάντας τῇ πατρικῇ ἡμῶν εὐχῇ καὶ Πατριαρχικῇ εὐλογίᾳ εὐχόμενοι καλὴν Τυρινήν, καλὴν Ἁγίαν καὶ Μεγάλην Τεσσαρακοστήν, καὶ καλὴν ἀντάμωσιν εἰς τὴν Χάλκην, ἐν ὥραις αἰσίαις! Ὁ Χριστὸς ἐν τῷ μέσῳ ἡμῶν, καὶ ἔστι καὶ ἔσται πάσας τὰς ἡμέρας τῆς ζωῆς ἡμῶν!