Προσκυνηματική επίσκεψη στη Σχολή (2010)

Πῶς νά μή δοξάσουμε τήν Παναγία καί Ζωοποιό Τριάδα, καί πῶς νά μή λογίζουμε ἑαυτούς εὐλογημένους, ὅτι ἀξιωθήκαμε, γιά τέταρτη συνεχῆ χρονιά, νά βρεθοῦμε ξανά στά ἱερά χώματα τῆς Τροφοῦ Χαλκίτιδος Σχολῆς, προκειμένου νά συνεορτάσουμε τήν ἁγιώνυμο ἡμέρα τῆς ἑορτής τοῦ Ἁγίου Πνεύματος, καί νά ἀναβαπτισθοῦμε στά ζωηφόρα νάματα πού ἐθρεψαν τή νεότητά μας, καί ἐξακολουθοῦν νά ἀναψύχουν τήν «ἐπί γήρως οὑδώ» ζωή μας; Ἦταν, ὀντως, καί αὐτή τή φορά ἀνεπανάληπτες οἱ ἐμπειρίες καί μέχρι δακρύων οἱ συγκινήσεις πού βιώσαμε στό ναΐδιο τῆς Ἁγίας Τριάδος, στούς διαδρόμους καί στούς κοιτῶνες καί στούς ὁλάνθιστους κήπους τῆς Σχολῆς, στούς περιπάτους,πού πραγματοποιήσαμε στά άλλα νησιά καί στίς ἐπισκέψεις στήν μαρτυρική Βασιλίδα τῶν πόλεων.

Ἡ μόνη έλλειψη πού νιώσαμε ἦταν, πού δέν μπορέσαμε νά χαροῦμε καί ἐφέτος τή συνάντηση μέ τόν Παναγιώτατο ὁμογάλακτο πεφιλημένο ἀδελφό, ἀφοῦ ἡ δική μας ἀφιξη στήν Πόλη συνέπεσε μέ τήν δική του προγραμματισμένη ἀπό καιρό ἀναχώρηση γιά τήν ἀδελφή Ἐκκλησία τῆς Ρωσσίας. Ὁμως ἡ σκέψη μας συνταξίδεψε μαζί του, καί οἱ προσευχές μας γιά ὑγεία ἀκλόνητη καί γιά εὐόδωση καί ἐπιτυχία τῶν ἐκεῖ συντήσεών Του τόν ἀκολούθησαν θερμές. Καί είμαστε βέβαιοι, ὁτι καί ἡ δική Του σκέψη θά ξέκλεψε κάποιες στιγμές, γιά νά ταξιδέψει στήν Τροφό Σχολή νά συναντήσει τήν Ὀμάδα μας, καί νά ἐπιδαψιλεύσει στόν καθένα μας ξεχωριστά τήν Πατριαρχική Του εὐλογία καί τήν πολλή Του ἀδελφική ἀγάπη. Άμποτες ὁ Θεός νά μᾶς ἀξιώσει τοῦ χρόνου νά γευθοῦμε τήν χαρά τῆς συνάντησης ποὐ στερηθήκαμε ἐφέτος...

Τό προσκήνυμά μας στήν πεφιλημένη Μητέρα Σχολή ξεκίνησε οὐσιαστικά μέ τόν Ἑσπερινό τοῦ Σαββάτου τῆς Πεντηκοστῆς, ὁ ὁποῖος μᾶς εἰσήγαγε στό γνώριμο κλῖμα τῆς μεγάλης Ἑορτῆς, καί μᾶς προετοίμασε ψυχολογικά γιά νά βιώσουμε τήν ἑπομένη τήν κατανυκτική ἀτμόσφαιρα τῆς πανηγυρικῆς Θείας Λειτουργίας, μέ λειτουργούς τόν Σεβασμιώτατο Μητροπολίτη Μυτιλήνης κ. Ἰάκωβο, τόν Πανοσιολογιώτατο Ἀρχιμανδρίτη Χρυσόστομο Ξυνό καί τούς αἰδεσιμολογιώτατους Πρωτοπρεσβυτέρους Μιχαήλ Κανιαδάκη καί Ἰωάννη Τσιτσιρίδη.

Ποῦ νά βρεῖ κανείς λόγια, ἱκανά νά περιγράψουν τά βιώματα καί τή συγκίνηση τῶν στιγμῶν αὐτῶν; Οἱ χοροί (δεξιά ὑπό τόν Ἀριστείδη Χαλκίτη καί ἀριστερά ὑπό τόν Ἰωάννη Χατζούδη) νά ψάλλουν ἀψογα τά γνωστά σέ ὁλους μας τροπάρια τῆς Πεντηκοστῆς, καί ἐμεῖς νά ξαναζοῦμε τίς λαμπρές ἡμέρες τοῦ παρελθόντος, νά ξαναγινόμαστε μαθητές στό Λύκειο ή σπουδαστές στο Θεολογικό καί νά νιώθουμε δίπλα μας τόν Κώστα καί τόν Ἀλέκο, τόν Στέλιο καί τόν Γρηγόρη καί τόν Θωμᾶ. Καί βέβαια στό Παραθρόνιο ἠ στόν Δεσποτικό Θρόνο νά «βλέπουμε» τόν Ἁγιο Σχολάρχη καί στά ἀπέναντι στασίδια τούς σεβαστούς μας καθηγητές, πού στή συγκεκριμένη συγκυρία τούς ἐκπροσωποῦσε ὁ σεβαστός Πρόεδρός μας κύριος Βασίλειος Ἀναγνωστόπουλος.

Εἰχαμε τήν αἰσθηση ὁτι τό βλέμμα τῆς Παναγίας τῆς Παυσολύπης μᾶς συντρόφευε στοργικά καί μᾶς παρηγηροῦσε γιά τήν κάποια θλίψη, πού ἀναπόφευκτα πολιορκοῦσε τήν καρδιά μας. Περιττό νά λεχθῆ ὁτι τόν Ἀπόστολο ἀνέγνωσε, μέ τό γνωστό του ὑφος, ὁ Χρῆστος Τσούβαλης (προνόμιο κατοχυρωμένο καί ἀπαραβίαστο), ἐνῶ στήν Τράπεζα πού ἀκολούθησε μετά τό κέρασμα στό Συνοδικό, τηρήθηκε τό τυπικό τῆς ἀνάγνωσης ἀπό τό ἀναλόγιο «Ὁμιλίας εἰς τήν Πεντηκοστήν» τοῦ Νικηφόρου Θεοτόκη, μέ ἀναγνώστη τόν Στάθη Γιαννῆ.

Γιά τό ἀπόγευμα, τό Πρόγραμμα προέβλεπε μετάβαση στήν Πρίγκηπο, ὁπου μᾶς ἀνέμενε ἡ φιλόξενη ἀδελφική ἀγάπη τοῦ φίλτατου ὁμογάλακτου Ἁγίου Πριγκιποννήσων. Ὁπως κάθε χρόνο, ἐτσι καί αὐτή τή φορά, μέτά τήν δεξίωσή μας στήν ἀριστα ἀνακαινισθεῖσα αἰθουσα ὑποδοχῆς τοῦ Μητροπολιτικοῦ Μεγάρου, ὁπου εἰχαμε τήν εὐκαιρία νά ἐνημερωθοῦμε σχετικά μέ τά προβλήματα τῆς Ὁμογένειας καί εἰδικότερα τῆς Μητροπόλεως Πριγκηποννήσων, καί ἀφοῦ προηγουμένως ἐπισκεφθήκαμε τόν ἀρτι ἀνακαινισθέντα λαμπρό ναό τοῦ Ἁγίου Δημητρίου, γιά τόν ὁποῖο ὁ Σεβασμιώτατος ἐξέδωκε ὡραιότατο Τόμο, τόν ὁποῖο καί δώρισε σέ ὁλους μας, ὁδηγηθήκαμε σἐ παραθαλάσσιο ἑστιατόριο, ὁπου μᾶς παρέθεσε δεπνο, μέ τήν διακρίνουσα τόν Ἁγιο Πριγκηποννήσων φιλόξενη ἁπλοχεριά, γιά τήν ὁποία καί ἀπό τήν θέση αὐτή τόν εὐχαριστοῦμε ἐκ μέσης καρδίας.

Τήν ἑπόμενη ἡμέρα μόνο ἡ λέξη «καταπληκτική» θά μποροῦσε νά χαρακτηρίσει. Οἱ πρωϊνές καμπάνες τοῦ ναϊδίου τῆς Ἁγίας Τριάδος σήμαναν γλυκά, καλῶντας μας στήν μεγάλη Πανήγυρι. Ἡ Ἀρχιερατική Θεία Λειτουργία, μέ τόν Σεβασμιώτατο Ἁγιο Μυτιλήνης νά πλαισιώνεται ἀπό τὀν Πανοσιολογιώτατο Αρχιμανδρίτη Χρυσόστομο Ξυνό, τούς αἰδεσιμολογιώτατους Ἰωάννη Τσιτσιρίδη, Μιχαήλ Κανιαδάκη καί Στέφανο Νούση καί τόν διάκονο Νήφωνα καί τήν χορωδία τῶν μελῶν τῆς Ἑστίας, μᾶς μετέφερε σέ μέρες δόξας τῆς Σχολῆς μας. Οἱ δύο χοροί νά ψάλλουν θαυμάσια τά Λειτουργικά τοῦ Κωνσταντίνου Πρίγγου, καί στή συνέχεια ἑνωμένοι σέ ἑνα χορό, τό γνωστό του Χερουβικό εἰς ἦχον πλάγιον του πρώτου. Πῶς νά περιγράψει κανείς αὐτές τίς στιγμές; Καί πῶς τήν ὡρα τοῦ « Σέ ὑμνοῦμεν», νά συγκρατήσεις τό δάκρυ που –φανερό ἠ κρυφό- κυλοῦσε πηγαῖα μέσα μας; Ὁλα μᾶς ἀνέβαζαν σἐ κόσμους μυστικούς. Καί μακαρίζαμε ἑαυτούς γιά τήν ξεχωριστή εὐλογία.

Μετά τό πέρας τῆς Θείας Λειτουργίας καί ἀφοῦ τελέσθηκε ἡ καθιερωμένη ἀρτοκλασία, ἀνεβήκαμε ὁλοι (καί ἀρκετοί ἐξ Ἑλλάδος ἐκδρομεῖς) στό Συνοδικό γιά τό γνωστό κέρασμα καί τήν ἀκολουθοῦσα τελετή. Στήν θέση τῶν ἐπισήμων ὁ Ἐφοροταμίας τῆς Σχολῆς καί ἐκπρόσωπος τῆς Α.Θ.Π. τοῦ Οἰκουμενικοῦ Πατριάρχου κ.κ. Βαρθολομαίου Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Πριγκηποννήσων κ. Ἰάκωβος, ὁ Γέρων Μητροπολίτης Δέρκων κ. Κωνσταντῖνος, ὁ Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Μύρων κ. Χρυσόστομος, ο Καθηγούμενος Μητροπολίτης Μοσχονησίων κ. Απόστολος, ο Πρόεδρος τῆς Ἑστίας μας καθηγητής κ. Βασίλειος Ἀναγνωστόπουλος καί ἡ κυρία Ἀναγνωστοπούλου καί ὁ καθηγητής κ. Βασίλειος Σταυρίδης, ἡ παρουσία τοῦ ὁποίου μᾶς ἐδωσε ξεχωριστή χαρά.

Μετά τό κέρασμα τόν λόγο πῆρε πρῶτος ὁ Ἁγιος Καθηγούμενος, ὁ ὁποῖος, ἀφοῦ ἀναφέρθηκε ἀρχικά στό νόημα τὴς Ἑορτῆς, εὐχαρίστησε ἀκολούθως τόν Παναγιώτατο καί τόν παρόντα Ἐφοροταμία καί τήν λοιπή Ἐφορία γιά τήν ἀψογη μεταξύ τους συνεργασία, τούς παρόντες ἁγίους Ἀρχιερεῖς, τούς κυρίους καθηγητές, καθώς καί τά μέλη τῆς Ἑστίας γιά τήν τιμή νά παρευρίσκονται στήν σεμνή τελετή, καί έκλεισε μέ τά ἑξῆς: «Ἀλλά καί πάντας τούς φανερῶς καί κυρίως ἀφανῶς πολυειδῶς ἐργαζομένους ὑπέρ τῆς Ἱερᾶς ἡμῶν Μονῆς εὐχαριστοῦμεν, καἰ πάντων τάς εὐχάς εκζητῶμεν, ἱνα ὁ,τι ποιοῦμεν ἐνταῦθα γίνεται κατά τό Ἁγιον θέλημα τοῦ Θεοῦ, καί ἱνα συντόμως πληρωθῆ τό καταθύμιον τοῦ Παναγιωτάτου ὡς καί πάντων ἡμῶν, ἡ ἐπαναλειτουργία δηλονότι τῆς Σχολῆς, εἰς εὔκλειαν τῆς Μητρός Ἐκκλησίας καί δόξαν Πατρός, Υἱοῦ καί Ἁγίου Πνεύματος, τῆς Μιᾶς Θεότητος καί Βασιλείας, ἡ πρέπει τιμή καί προσκύνησις εἰς τούς αἰῶνας. Ἀμήν».

Ἐν συνεχείᾳ ὡμίλησε ὁ Πρόεδρος τῆς Ἑστίας κ. Βασίλειος Ἀναγνωστόπουλος, ὁ ὁποῖος ἐξέφρασε τίς βαθύτατες εὐχαριστίες τῶν Μελῶν της πρός τήν Α.Θ.Π. τόν Οἰκουμενικό Πατριάρχη κ.κ. Βαρθολομαῖο γιά τήν πραγματοποίηση καί ἐφέτος γιά τέταρτη συνεχῆ χρονιά, μέ τίς πατριαρχικές εὐλογίες του, τῆς προσκυνηματικῆς ἐπισκέψεως καί παραμονῆς τῶν Μελῶν τῆς Ἑστίας γιά ἓνα ὀκταήμερο στήν πεφιλημένη Μητέρα καί Τροφό Σχολή των.

Εὐχαρίστησε ἐπίσης τήν Ἐφορεία τῆς Ἱερᾶς Μονῆς τῆς Ἁγίας Τριάδος γιά τήν μέριμνα καί φροντίδα γι’αὐτή καί τήν κανονική λειτουργία της καί τόν Ἡγούμενο, Σεβ. Μητροπολίτη Μοσχονησίων κ. Ἀπόστολο γιά τήν ἀφοσιωμένη γιά δεκαπέντε χρόνια διακονία του σ’ αὐτή καί γιά τίς ἀδιάκοπες προσπάθειες πού καταβάλλει γιά τή διατήρηση τῆς Σχολῆς ἓτοιμης γιά τήν ἐπαναλειτουργία της.

Ἀπαντῶν δέ στίς εὐχαριστίες του πρός τά Μέλη τῆς Ἑστίας πού συμμετεῖχον στήν προσκυνηματική ἐπίσκεψη, τόνισε ὃτι ἡ ἒλευση καί συμμετοχή καί παρουσία των στήν μεγάλη ἑορτή καί πανήγυρι τῆς Πεντηκοστῆς καί τοῦ Ἁγίου Πνεύματος ἡμέρα πού ἑορτάζει τό ναῒδιο τῆς Μονῆς καί Σχολῆς, εἶναι ἱερό καθῆκον καί χρέος ὃλων τῶν ὁμογαλάκτων ἀδελφῶν, διότι γνωρίζουν ὁτι ὀφείλουν τά πάντα στή Μητέρα Σχολή, ἐκφράζοντας δέ τήν ἰδιαίτερη χαρά καί εὐχαρίστησή του γιά τήν πολυπληθέστερη ἐφέτος συμμετοχή Μελῶν στό προσκύνημα, εὐχήθηκε σύντομα νά λειτουργήσει ἡ Σχολή καί τοῦ χρόνου στήν πανήγυρι τοῦ ναϊδίου της νά συνεορτάσουν αὐτήν οἱ παλαιοί ὁμογἀλακτοι, τῶν ὁποίων ὁ ἀριθμός μειώνεται ἀνησυχητικά μετά ἀπό τριάντα ἐννέα χρόνια πού ἒκλεισε ἡ Σχολή, μέ τούς νέους μαθητές καί μελλοντικούς ἀποφοίτους της.

Κατέκλεισε δέ λέγοντας ὃτι ἐλπίζει καί προσδοκᾶ ὃσο καί ὁ Μεγάλος ὁμογἀλακτος ἀδελφός, ὁ Οἰκουμενικός Πατριάρχης μας στήν ἐπαναλειτουργία τῆς Σχολῆς, ὃτι εἶναι αἰσιόδοξος καί πιστεύει στήν πραγμάτωση τοῦ μύχιου αὐτοῦ πόθου του, πού δέν ἀμφιβάλλει ὃτι εἶναι καί πόθος ὃλων τῶν ὁμογαλάκτων, πού εἶναι ἐνεργά Μέλη τῆς Ἑστίας, καί πού ποτέ δέν ἒπαυσαν καί συνεχίζουν νά διατηροῦν τόν ἂρρηκτο δεσμό τους καί τήν ἀπέραντη καί ἰσόβια ἀγάπη καί εὐγνωμοσύνη τους πρός τή Μητέρα Σχολή καί πρός τήν Ἁγία τοῦ Χριστοῦ Μεγάλη Ἐκκλησία, μέ τίς εὐλογίες καί τή στοργική μέριμνα τῆς ὁποίας ἡ Σχολή λειτούργησε γιά 127 χρόνια. Τή σεμνή τελετή ἐκλεισε ὁ Ἐφοροταμίας Ἁγιος Πριγκηποννήσων, ὁ ὁποῖος στό σύντομο λόγο του ἀναφέρθηκε κατ΄αρχάς στήν παρουσία τῶν μελῶν της Ἑστίας, τἀ ὁποῖα καί εὐχαρίστησε γιατί δέν ξεχνοῦν τήν Μητέρα Σχολή καί τά εὐλόγημένα χώματα τῆς Κωνσταντίνου Πόλεως, καί ἀκολούθως ἐνημέρωσε τό ἀκροατήριο γιά τά ποικίλα προβλήματα πού ἀντιμετωπίζει ὁ Παναγιώτατος στίς προσπάθειες πού καταβάλλει γιά τήν ἐπαναλειτουργία τῆς Σχολῆς.

Στήν Τράπεζα πού ἀκολούθησε καί τήν ὁποία εὐλόγησε ὁ Γέρων Μητροπολίτης Δέρκων Κωνσταντῖνος, τήν ἐπίκαιρη Ὁμιλία τοῦ Νικηφόρου Θεοτόκη ἀνέγνωσε ἀπό τό ἀναλόγιο ὁ Χρῆστος Τσούβαλης, καί ἡ ὁλη ἀτμόσφαιρα μᾶς ἐφερε πίσω μισόν αἰῶνα καί μᾶς ἐκαμε νά νιώθουμε « ὡς νεόφυτα ἐλαιῶν...».

Στό Πρόγραμμα τῆς ἑπόμενης μέρας ἠταν ἡ ἐπίσκεψη τό πρωί στόν Ἁγιο Γεώργιο τόν Κουδουνά, ὁπου μᾶς ὑποδέχθηκε ὁ Ἡγούμενος Ἐφραίμ μέ τόν ὑποτακτικό του, καί ὁπου, ἀφού ξεναγηθήκαμε στούς χώρους τῆς Μονῆς καί κερασθήκαμε, ἀκούσαμε διηγήσεις γιά τό μεγάλο πλῆθος ἐπισκέπτεται τό Ναό-ἰδίως κατά τό Πανηγύρι- καί γιά τά πολλά θαύματα πού ἐπιτελεῖ ὁ Ἁγιος στούς ἐν πίστει ἐπικαλούμενους τήν ἀρωγή του. Τό βράδυ εἰμαστε προσκεκλημένοι ἀπό τόν Ἁγιο Μοσχονησίων σέ δεῖπνο, τό ὁποῖο καί μᾶς παρέθεσε στό Μπόσταντζι σέ ὡραῖο ἑστιατόριο, μέ ὁλες τίς ξεχωριστές γεύσεις τῆς τουρκικῆς κουζίνας. Τόν εὐχαριστοῦμε γιά μιά ἀκόμη φορά καί ἀπό τήν θέση αὐτή γιά τήν πολλή του ἀγάπη.

Ἐλλείψει χώρου, δέν ἐπεκτείνομαι στούς περιπάτους μας στό νησί καί ἰδιαίτερα στήν ἐπίσκεψή μας στόν Ἁγιο Γεώργιο τοῦ Κρημνοῦ, ὁπου μᾶς δεξιώθηκε καί μᾶς περιποιήθηκε ὁ ἀγαπητός Ἐξαρχος τοῦ Παναγίου Τάφου Πανοσιολογιώτατος Ἀρχιμανδρίτης κ. Νεκτάριος. Τόν εὐχαριστοῦμε θερμά.

Ἀπό τήν ἑπομένη ἡμέρα Τετάρτη ἀρχισαν οἱ ἀναχωρήσεις. Καί μέχρι τήν Παρασκευή 28 Μαϊου είχαμε ἐπιστρέψει ὁ καθένας στόν τόπο του, κουβαλῶντας στήν καρδιά του ἀξέχαστες ἐμπειρίες καί μοναδικές στιγμές, πού θά μᾶς θρέφουν πνευματικά καί θά μᾶς στηρίζουν, μέχρι νά ξαναβρεθοῦμε τοῦ χρόνου, ἀν τό θελήσει ὁ Θεός, στά ἁγια χώματα τῆς Πόλης τοῦ Γένους καί στά τρισάγια τῆς Τροφοῦ Χαλκίτιδος Σχολῆς.