Θεολογία και λατρεία

Θεολογία και λατρεία

Ἡ πνευματική συγγένεια τῶν ἀποφοίτων τῆς Σχολῆς δέν ἒχει ληξιαρχικό χαρακτήρα λόγῳ ἐγγραφῆς αὐτῶν στά Μητρῶα τῆς Σχολῆς, ἀλλά ὑπαρξιακό περιεχόμενο. Ἡ ἐν Χριστῶ ἂσκηση τῶν σπουδαστῶν τῆς Σχολῆς στό κοινοβιακό κλίμα τῆς Μονῆς τῆς Ἁγίας Τριάδος καί ἡ καθημερινή συμμετοχή στή λατρευτική ζωή δημιουργοῦν τή συνείδηση τῆς ἐν Χριστῶ Ἀδελφότητας, τῆς ὁποίας ἡ θυσιαστική διακονία ἀγάπης στόν Ἀμπελῶνα τοῦ Κυρίου ὑπάρχει ὡς χρέος ζωῆς πρός δόξαν Θεοῦ.

Σημαίνουσα θέση στή ζωή τῶν φοιτητῶν ἐντός τῆς Σχολῆς κατέχει τό λατρευτικό στοιχεῖο, μέ τήν ἂμεση συμμετοχή τους στίς ἱερές Ἀκολουθίες καί στίς Εὐχαριστιακές συνάξεις, εἲτε ὡς ψάλλοντες, εἲτε ὡς τελετουργοί, εἲτε ὡς συμπροσευχόμενοι.

Ὁ ἀπόφοιτος τῆς Σχολῆς γνωρίζει ὃτι ἡ Θεολογία δέν εἶναι ἀκαδημαϊκή γνώση, ἀλλά ὑπαρξιακή ἐμπειρία, πού τήν ἑρμηνεύει ἡ Θεολογία. Ἒχει ἀποβάλει τίς παρωπίδες τῶν τύπων καί ἒχει μάθει νά ἐξέρχεται ἀπό τά χαρακώματα τῶν προκαταλήψεων καί νά διαλέγεται μέ πνεῦμα ἀγάπης, ταπείνωσης καί σύνεσης, μέ ἓνα καί μόνο σκοπό νά συμβάλει στήν πραγμάτωση τῆς ἐπιθυμίας τοῦ Κυρίου «ἳνα πάντες ἓν ὦσιν». Ἡ ἀγωνία τοῦ Κυρίου γίνεται καί δική του εὐαισθησία γιά τό σύγχρονο ἂνθρωπο καί τά προβλήματά του. Αὐτό εἶναι τό ἰδιάζον πνεῦμα τῆς Σχολῆς, αὐτό εἶναι τό πνεῦμα τοῦ Οἰκουμενικοῦ Πατριαρχείου, πού διακατέχει καί διαμορφώνει τό ἐκκλησιαστικό ἦθος καί ὓφος τοῦ ἀποφοίτου σέ κάθε μορφή διακονίας καί μαρτυρίας του στόν κόσμο.

Αὐτό ὃμως καλλιεργήθηκε καί ἀναπτύχθηκε στό κλίμα τῆς λατρευτικῆς ζωῆς, στό πλαίσιο τῆς ὁποίας κατανοοῦνται οἱ πραγματικές διαστάσεις τῆς μεταμόρφωσης τοῦ ἀνθρώπινου προσώπου. Ἡ Θεολογία δέν εἶναι καί δέν μπορεῖ νά εἶναι ἀπό τή φύση της ἀκαδημαϊκή, γιατί Θεολογία εἶναι ἡ ζωή τῆς Ἐκκλησίας ὡς εὐχαριστιακῆς σύναξης.

Τοῦτο ἀσφαλῶς δέν σημαίνει τήν ἀποστέρησή της ἀπό ὃλα ἐκεῖνα τά γνωρίσματα, πού χαρακτηρίζουν καί προσδιορίζουν τήν ἐπιστημονική ἒρευνα τῶν θεολογικῶν θεμάτων. Ἀντίθετα, ἀπό τήν ἳδρυσή της ἡ Σχολή μέχρι σήμερα, καί ὓστερα ἀπό τριάντα ὀκτώ χρόνια, πού ἒχει ἀνασταλεῖ ἡ λειτουργία της, διά τῶν ἀποφοίτων της, ὡς Ἑστία Θεολόγων Χάλκης, συνεχίζει τήν Παράδοσή της δίνοντας μία ἀξιόλογη θεολογική παρουσία καί μαρτυρία στά θεολογικά δρώμενα.